Tuğba

Yüzümü kınından çıkaran sensin ... yüzümü sensin biriktiren kitaplara.
Reklam
Kentlimiz cebinde cinayet fotoğraflarıyla sofraya oturuyor
Ay vurunca çatlatır göğsümdeki mahşeri
Alanlara çok bilenmiş yüreğim alanlara vurulsun kösleri şu gavur sevdamızın vursun isyanın bacısı olan kanım karanlığa Zülküf de vursun Yüzüne ay kırıkları çarpıp uyansın sevdiğim
damarlarına papatyalar doldurarak bir serinlik olup dünyaya sokulmak
Reklam