Bir hikaye vardı , bir karanlık ve bir fil , insanlar dokunarak tanımaya çalışıyor, dişlerine dokunan sert sivri bir şey diyor, bacağına dokunan hayır uzun kalın bir sütun, derisine dokunan ise kırışık olduğunu söyler. Görünüşe göre herkes kendi fikrini doğru bir diğerininkini yanlış algılar ,öyledir de onların duyuları buna yeter.Oysa karanlıktır kimse bilemez ki Hak birdir. Tuttuğu, dokunduğu yere göre hüküm verir insanlar.Biz aciziz ve dokunabildiğimiz yer sınırlı biz doğru deriz yanlış deriz ihtilaf olur. Hak fil der vahdet olur.