Karakoç, Kıyamet Aşısı adlı eserinde ise İbnü'l Arabi'nin bir öğüdüne yer vererek şunları söyler: Muhyiddin Arabi hazretleri aya fazla bakılmamasını öğütler.Ay ışığı yüze zehir, fakat sırta şifadır der. Aslında bu zehir değil şifanın şiddetle ve ansızın yoğun olarak gelişinden doğma bir çarpılıştır. Güzelliğin şiddetli çarpmasıdır ay çarpması.Kur'an, sure sure, ayet ayet değil de birden bütünüyle inseydi, insanlık O'nun güzelliğinden, belâgatından mahv olmaz mıydı dersiniz.