Evet, Garp cemiyeti, kendi ruhunu aramaktadır.Fakat biz Garbın çektiği çileyi bilmiyoruz ve onun hummasına yabancı yaşıyoruz. Onun döktüğü, sokağa attığı eşyayı; kedilerin, köpeklerin, sabaha karşı burunlarını soktuğu çöp tenekeleri gibi karıştırmakla teselli buluyoruz.
Bir insan kendi keşfine hakim olamazsa, o keşif, yani makine onun burnuna halka takar, onu bir maymun gibi idare eder. Dâva, bütün bunları hükmü altına alacak ruhu yoğurabilmektedir. O da ne ile olur? Bir imanla olur.