Ağlamak için anlamak değil, hissetmek icap eder. Her ne kadar gözyaşlari gözünden dökülsede, ağlayan aslinda kalbindir. Allahu Teala bir Kalbi arindirmaya murad ederse o kalbi gözyaşiyla temizler. Gözyaşı muhabbetle yanan kalbi serinleten yegane sudur, üstelik kalpteki o yangini arttirirken kişinin icini ferahlandirir. Gözyaşi kalbin tercümanidir, diliyle söyleyemediklerini ulastirir sevdiğinin katina ve gözyaşi cehennem atesini söndüren sulardan bir sudur. Ama bunlari anlamaktan öte yaşamak lazimdir.