Bugünün büyümüş de küçülmüş çocukları bir türlü hayret edemiyorlar; şaşmaktan, şaşakalmaktan çekiniyorlar; şaşmaksızın tek başına bilmeyi marifet addediyorlar. Bilimadamı olmak için okuyorlar,bilimadamlığı aracılığıyla saygınlık, saygınlık aracılığıyla para kazanmak için tüm güçlerini seferber ediyorlar; dolayısıyla hayal etmiyorlar/edemiyorlar; hesaplıyorlar ve planlıyorlar sadece.
Çocuklar cevaplarını bildikleri soruları sormazlar; yetişkinlerse umumiyetle cevaplarını bildikleri soruları sormayı tercih ederler; bekledikleri cevaplar, aslında zaten sepetlerindeki bayatlamış cevaplardan ibarettir. Bunun içindir ki çocuklar iknâ edici cevabı alamadıklarında, yetişkinlerse bekledikleri cevabı alamadıklarında rahatsız olurlar.