Yaya kaldırımında birbirini omuzlayarak yürüyen her iki cinsiyetten insanlara baktım;yaşam her iki cinsiyet için de çetin ve güçtü, sürekli bir kavgaydı.
Acele etme zorunluluğu yoktu. Parıldama zorunluluğu yoktu. Kendinden başka kimse olma zorunluluğu yoktu. Başka bir deyişle yaşam ne denli güzel görünüyordu.