Kalp kırılır ama kaynamaz kırığı bir daha. O sızıyla yaşarsın eğer yaşatırsa. Bir şehir yıkıldığında tekrar inşa edebilirsin ama anıları tamir edebilir misin? Nihayetinde şehirdir kalbi insanın; her şey orada başlar ve biter, her şey orada yaşanır.
Kaçamazsın.
Bir insanı yok edebilirsin ama anılarını silebilir misin? Nihayetinde nabız diye atar hatıralar, bir nabzı yok edersen geriye ne kalır? Tek çizgi, bir ölü.
Yaşayamazsın.
Bazen aldığımız yaraları kabul etmemiz gerekir ondan nefret edip kazımaya çalışmaktansa. Bazen yaralandığımızı kabul etmemiz gerekir yarayı açana kin kusup onu yok saymaktansa.