Bir rüya hayal edersin, görmek için uykuya dalarsın ama kâbuslarla savaşırsın. Hayal ettiğin rüya öyle güzeldir ki kâbuslar bir türlü bitmemesine rağmen uyanmak istemezsin.
Yarım kalmak da bir sondur aslında ama tüm mutsuz sonların arasında en ağırı olsa gerek.
Ölüm bir son mesela. Bir bitiş çizgisi. Ötesi yok. Acı çekmen doğal, o acı senin.
Mutluluk da bir son. Tüm gülüşler senin için, tüm kırışıklıklar bedeli.
Ama yarım kalmak bir sonsa eğer, kalbinin ortasına bağlanan bir demirle dibe batar o ve ne acı ki insan bedeninin bir dibi de yok. Battıkça batar derine doğru ama saplanmaz hiçbir yere. Acıtır sadece.
Hiçbir şey sonsuza dek sürmez. Sürmesi gerekmez. Bazı anılar, bazı hisler, bazı insanlar yarım kalır. Bazı hikayeler başlar ve bitmez, öylece durur boşlukta sonsuza dek…