"Paedyn."
Donakaldım. Ürperdim.İsmimi kutsalmış gibi söylüyordu. Bir yemin ediyormuş gibi.
Başını yana eğdi. Gözleri yüzümde gezindi. " Söyle bana ," diye mırıldandı, "Sana nasıl seslenmemi istersin?"
Gözlerim ağır ağır gözleriyle buluştu. Sorusuna şaşırmıştım. " Sen bana nasıl seslenmek istersin ?"
"Benim , diye ."
"Sonra içimde giderek büyüyen kıskançlığa ek olarak bir de boşluk hisseder oldum. Onun benim olabileceğini, beni kabul edeceğini de nereden çıkarmıştım ki? Çünkü gerçek hayatta, canavarlar hikayenin sonunda güzeli elde etmezdi."
"Lütfen,Pae."
Sesinin okşayan tonu karşısında omurgamda bir ürperti yürüdü." Sana yabancı bir sözcük gibi Prens."
"İçimde bu sözcüğe sayende epey alışacağıma dair bir his var . Çok az kişinin beni yalvartma gücü vardır."