Şimdi benim omzumda bir yük vardı ya ,böyle belimi büken,midemi ağrıtan,boynuma göğsüme kramplar sokan;bildiniz mi?İşte o yük kalktı omzumdan…Kalktı ama geldi kalbime oturdu.
Kırgınsam ses çıkarıyorum,çıt!Evet,böyle kırılıyorum.Çıt!diye.Öyle kırıldığım için de kimse duymuyor sesi.Halbuki hayatta çat!diye kırılmak gerek.Diğer türlü anlamazlar.Bir ses duyarlar evet ama ince belli çay bardağı çatladı sanıp uğursuzluk diye çöpe atarlar.