Kafanın içinde koca bir isyan başlıyor, fırtınalar esiyor, bunun karşısında durmak istemiyorsun. Sen de bu isyana katılıp, rüzgârın yönünü bazen belirleyip, bazen hortumun içinde oradan oraya savruluşu-na razı oluyorsun, çünkü dümeni her zaman elinde tutarsan, alabora olman kaçınılmazdır.
Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.