“Kendi ölümümden daha çok korktuğum bir şey varsa, o da senin ölümündür Mara.” İtirafı beni kalbimden hançerlerken dudaklarını birbirine bastırdı.
“Ölümün, ölümüm olur.”
İlk başta şunu söylemek istiyorum, kitaba aşırı büyük bir ön yargı ile başlamıştım.
Kitap keşfetime her çıktığında artık sinirim bozuluyordu, ve zaten beyaz lekenin okur kitlesinin, kitabı ne kadar yüceltip övdüğünü herkes biliyordur zaten. Nasıl desem, mesela marconun mandalina yiyişi “hahah hep mandalina yiyoo ooo” “marcom da markom tugay benim kocam marco kocam marco hep mandalina yiyoo ahahag” yani böyle şeyleri gördükçe ve hep bunlarla ilgili editler görünce insana artık gına geliyor. Kitabın çok iyi sahneleri vardı oralara edit yapılabilirdi mesela, anca marco mandalina marco mandalina. Kitabı okudum ve kabağını kapattıktan sonra büyük bir şaşkınlık içerisindeydim zaten. İnsanların “komik olduğunu düşündüğü” sahnelere komik editler yapılan yerlere ben saatlerce ağladım. SPOİİ!!!!
Mesela eftalyanın babasının son yemeğine zehir kattığı sahne. Cidden komik mi? Gerçekten buna sanki gülünecek birşey varmiş gibi komik edit yapan var şaka gibi.
Spoi BİTTTİİİ
daha iyi sahnelere daha güzel editler yapılabilirdi gerçekten. Ve kitabın kapağını kapattığım an düşündüğüm tek şey bu kitabın türkiye okur kitlesine fazla olması. Bu kitap cidden okuduğum kitaplar arasında iyiydi baya, konu iyi düşünülmüş karakterler iyi düşünülmüş (bazı kısımlarda eksiklikler var, mesela eftalyanın travmalarını o kadar kolay anlatması bana şaka gibi gelmişti. Bir örnekti sadece bu) ama genel olarak duygusal anlamda çok fazla bağ kurduğum ve en çok ağladığım kitaptı bu aslında burda kitabı değilde hayranlarını eleştirmek istedim. Cidden çok daha guzel sahneler var dı edit yapılıp konu alınabilecek ya da her gun konusulabilecek, marconun mandalinası değil yani. Marcoya lafım yok cidden bazı sahneleri komikti. (mandalina ile ilgili olanları) bakın bunlar benim düşüncem size göre aşırı komik