Tahmini Okuma Süresi:
15 sa. 52 dk.
Sayfa Sayısı:
560
Basım Tarihi:
29 Mayıs 2023
İlk Yayın Tarihi:
Ağustos 2022
Yayınevi:
Olimpos Yayınları
Orijinal Adı:
Ice Breaker [Maple Hills #1]
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786256411357
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
yine büyük heveslerle başladığım ve beklentimin çok çok altında kalan bir kitap daha. bu durumu yaşamak beni aşırı üzüyor bu yüzden kitapları hiçbir şey bilmeden ve bir beklentiye de girmeden okumayı seviyorum çünkü sonuç genelde bu şekilde oluyor. Anastasia artistik patinajcı olduğu için çok yükselmiştim en sevdiğim sporlardan biridir ama ne yazık ki istediğim gibi bunun üstüne düşülmemişti, daha çok üstü kapalı geçilen bir konuydu oysa ben biraz daha 
Lukov'dan Sevgiler tarzı bir kitap bekliyordum. (slow burn bir kitap olsada sevmiştim öneririm.) lakin bunda hem sporları istediğim gibi okuyamadım hem de başta beni sarsada yine eziyete dönüşen kitaplardan oldu. açıkçası ben genç yetişkin kitaplarının bu kadar da uzun olmaması gerektiğini düşünüyorum, çoğu gereksiz uzatılıyor bu da onlardan biriydi bitirene kadar canım çıktı. seans sahnesi güzeldi kitapta en sevdiğim sahne o olabilir. ikilinin arasındaki ilişkiyi de sevmiştim özellikle Nathan'ın gösterdiği şefkat ve ince düşünceliliği beni etkilemişti ama okudukça karakterlerden soğudum ben. kadın karakteri öyle çok sevememiştim zaten. Aaron meselesi ise suyunu çıkarttı gerçekten, en başından belliydi zaten kızı sevdiği ne diye bu kadar uzadı ve bunu kitabın sonunda öğrendik ki? başta onun için de üzülüyordum sonuçta ailesinden çekmiş ve manipüle edilmiş bir çocuk ama bu yaptıklarının hiçbirini haklı çıkarmaz. hepimiz bir bireyiz ve geçmişimiz sancılı, zorluklarla dolu olabilir ama en nihayetinde olduğumuz kişiyi kendimiz seçeriz. o tarafa eğilimi olması bunu yapmasını gerektirmez aksine kendi yaşadıklarından pay biçerek değer verdiği bir insana bunu yapmaktan kaçınmalı. neyse, beni rsden çıkarmasını umuyordum ama zaman kaybıydı benim için kendimi zorlamasam çok daha uzun sürerdi bitmesi. önereceğim bir kitap değil ama sevenleri
Lukov'dan Sevgiler tarzı bir kitap bekliyordum. (slow burn bir kitap olsada sevmiştim öneririm.) lakin bunda hem sporları istediğim gibi okuyamadım hem de başta beni sarsada yine eziyete dönüşen kitaplardan oldu. açıkçası ben genç yetişkin kitaplarının bu kadar da uzun olmaması gerektiğini düşünüyorum, çoğu gereksiz uzatılıyor bu da onlardan biriydi bitirene kadar canım çıktı. seans sahnesi güzeldi kitapta en sevdiğim sahne o olabilir. ikilinin arasındaki ilişkiyi de sevmiştim özellikle Nathan'ın gösterdiği şefkat ve ince düşünceliliği beni etkilemişti ama okudukça karakterlerden soğudum ben. kadın karakteri öyle çok sevememiştim zaten. Aaron meselesi ise suyunu çıkarttı gerçekten, en başından belliydi zaten kızı sevdiği ne diye bu kadar uzadı ve bunu kitabın sonunda öğrendik ki? başta onun için de üzülüyordum sonuçta ailesinden çekmiş ve manipüle edilmiş bir çocuk ama bu yaptıklarının hiçbirini haklı çıkarmaz. hepimiz bir bireyiz ve geçmişimiz sancılı, zorluklarla dolu olabilir ama en nihayetinde olduğumuz kişiyi kendimiz seçeriz. o tarafa eğilimi olması bunu yapmasını gerektirmez aksine kendi yaşadıklarından pay biçerek değer verdiği bir insana bunu yapmaktan kaçınmalı. neyse, beni rsden çıkarmasını umuyordum ama zaman kaybıydı benim için kendimi zorlamasam çok daha uzun sürerdi bitmesi. önereceğim bir kitap değil ama sevenleri
; 7/10
bu kitabın neden bu kadar çok sevmeyeni var diye sorarak yorumuma başlamak istiyorum. gerçekten neden? çünkü ben çok sevdim, tamam ben zaten genel olarak zıt bir insanım ve sevilmeyen kitaplarda sevecek bir şey buluyorum ama yani bu kitapta oturup öyle özel olarak sevecek bir nokta aramama bile gerek yoktu. dümdüz çıtır çerezlik bir yetişkin genç kurgusu, beş yüz sayfa çıtır çerez için biraz uzun ama hahahaha yani çerezlik gitti kitap o anlamda söylüyorum.
şimdi bir kadın karakterimiz var anastasia şu zamana kadar okuduğunuz bütün kadın karakterleri unutun, anastasia inatçı, dediğim dedik, dik kafalı, ağzı ve fikirleri pek bozuk ve tam bir kalas. ona bayıldım! yani bir kadın romantik olmak zorunda mı? nazik olmak zorunda mı? hep aşko kuşko konuşup edepsiz düşünceleri olmamak zorunda mı? yani şimdi hangimiz biraz böyle değiliz ki? anastasia minyon bir buz patencisi ve kendinden uzun, iri ve sert beylerle takılmayı ama ilişki yapmamayı seviyor. açık konuşalım erkeklerden tiksinmeseydim ve bu kitaptaki gibi adamlarla çevrili olsaydım yemin ederim bu kadın ben olurdum. yoğun bir dönemden geçiyor, işi başından aşkın ve kendine ilişki için bir boşluk bulamadığından erkeklerle takılıyor. ya şimdi böyle yorumunu yazarken ona gerçekten bayılmışım!
bir de bunun buz pateni eşi var illet aaron tamam birlikte gerçekten güzel işler çıkartıyorlar ama biri bana kitap boyunca anastasia'nın bu mal herife nasıl katlandığını açıklayabilir mi? yemin ederim kızda peygamber sabrı ve inanılmaz bir profesyonellik var, onu sevmek için bir sebep daha.
bir gün hokey takımının sahasına bir şeyler oluyor ve hokey takımı buz patencilerinin sahanını kullanmak zorunda kalıyor ve bir dönem ders ve antrenman programını buna göre yapıyorlar. çalışma saatleri kısaldığı için inanılmaz takıntılı
yok bu olmamışRomantik
Çok söyleyecek sözüm yok dürüst olmak gerekirse. Bütün karakter kadrosundan sadece Henry’i normal buldum. Diğerlerinin hepsi sıkıntılı. 10 yıldır terapi seansı aldığını iddia eden Stassie, partnerinin toksik ve manipülatif olduğunu kitabın sonuna kadar anlayamıyor. Ortada hiçbir şey yokken karakterlere trip atıyor. Nate ise sürekli saçma sapan şeyler söylüyor. Kitabın olay örgüsü bile yok bildiğiniz. Yazar gece kafasında kurduğu fantezileri kağıda dökmek için spor romantizmi bahanesi bulmuş. Bu kadar.
7/10
2023 143. kitabı
Nate gibi erkekler iyi ki var!!
Sadece kitaplarda olmakla kalmasın lütfen…
Gerçek hayatta da böyle güzel erkeklere ihtiyaç var.
Kitabı okuma sebebi kesinlikle Nate karakteri. Yazar Nate’i öyle güzel işlemiş ki. Eksileri ve artılarıyla gayet güzel bir karakter çıkmış ortaya. Ve kitap beni biraz hayal kırıklığına uğratmış olsa da Nate favori kitap karakterlerimden oldu.
Şimdi gelelim kitaba;
Kitabın başında okurken şunu farkettim kampüs of serisini sevmeme rağmen üniversitelerde sürekli partileme modunda olan Sporcularla dolu kurgular artık çok fazla sarmıyor.
Nedense kitabın başlarında asla kitaba giremedim, Anastasia biraz antipatik geldi. Ama kitap hakkında o kadar çok olumlu yorum duydum ki sırf bu yüzden okumaya devam ettim. 150.sayfaya kadar okuduğum kısımda kesinlikle Anastasia karakterini sevemedim. Kadın karakteri bilerek mi böyle antipatik yapmışlar yoksa sadece bana mı böyle geliyor anlamadım ama gerçekten çok itici bir karakter. İlerleyen sayfalarda Nate ile olan ilişkisiyle beraber daha iyi bir karakter olarak görünüyor.
Neyse ki sayfalar ilerledikçe Nate ve diğer karakterler sayesinde kitaba alışıyorsunuz. Aaron kesinlikle nefret edilesi bir karakter. Kitap boyunca nefretle doldum taştım. Henry ve Russ karakterleri merak uyandırıyor ki yazarın seriye ait diğer kitabı Russ hakkında olacakmış. Keşke Henry’i önce yazsaymış.
Kitap övüldüğü kadar etki bırakmadı bende. Beklentiyi yükseltti ama umduğumu bulamadım, ve biraz uzatılmış gibiydi. Mesajlaşma kısımları kitaptaki favorilerim kesinlikle . O kısımları okumak çok keyifliydi. Ve kesinlike Nate için okumaya değerdi..
Abartılan kitaplardan biri.
Kitap fazla uzundu bence. "Yeter artık,bitsin." diye az demedim. Kitapta sadece hokeycilerin arkadaşlığını sevdim sanırım ve komik, samimi bir arkadaş ortamına ne kadar çok ihtiyaç duyduğumu da fark ettim. Aaron karakteri de aşırı sıktı. Gereksiz uzatılan konulardan biriydi. Anastasia onu başarısı için kullanacağını söyledi ama sonunda elde ettiği başarı onu mutlu etmedi. Demek ki neymiş böyle insanları şimşek hızında atmak lazımmış hayatımızdan.
Neyse, en azından merakım dinmiş oldu. Her yerde karşıma çıkıyordu kitap. Gereksiz abartılan kitaplar listemde yerini aldı. Okumak isteyenlere şimdiden iyi okumalar dilerim.
Bu kitap nasıl bu kadar popüler??
Kitaptaki kadım karakterin toksik hareketlerini nasıl bu kadar romantize etti bütün herkes??
Öncelikle kızımız iki arkadaşıyla beraber yaşıyor (biri kız diğeri erkek) erkek karakter onun patinaj partneri. Bu erkek karakter kızın tüm yeme içmesini kontrol ediyor. Onun asla karbonhidrat yemesine izin vermiyor mesela. Kızın vücudunda sürekli yaralar var beslenmediği için. Hep yorgun vs. AMA BU KIZ YEME PROGRAMININ YETERSİZ OLDUĞUNU FARK EDEMİYOR VE ARKADAŞLARI SÖYLEDİĞİNDE ONLARA ÇÖP GİBİ DAVRANIYOR. Sonrasında bu kızımız baş erkek karakterle tanışıyor ve nedense ilk tanıştığı birine ilk saniyeden itibaren bağırma çağırma veya inanılmaz kaba davranma hakkını görüyor kendinde???? Bir gün çocukla ilk yalnız kaldığı anda fiziksel bazı şeyler yaşayıp iki hafta ortadan kayboluypr. Bu ilgi delisi kızımız tam yanaşmaya başlamışken beraber yaşayıp yeme programını yöneten çocuk ana erkek karakterimize çok korkunç bir iftira atıyor. O kadar büyük bir iftira ki karakterin tüm kariyeri bitmek üzere. Bu kızımız da sorgusuz sualsiz iftiraya inanıyor ve erkek karakterimizi terk ediyor. Sonra birden ona inanmaya karar verse de iftira attığı belli olan çocukla aynı evde yaşamaya devam ediyor. Ne??? Oldum okurken. Ha bu kızımızın düzenli olarak cinsel birliktelik yaşadığı ayrı bir karakter de var ama işte bu baş karakterle sevgili olunca ondan da uzaklaşıyor. Sonradan bu ilişki yaşadığı çocukla arkadaş kalıyor ve sevgilisi tepki gösterince ona mağara adamıymış gibi tepkiler gösteriyor? DAHA DA BOMBASI GELİYOR: bu kız iftiracı çocukla barışmak isteyip onu normalleştiriyor. Sevgilisi de istemeyince ona inanılmaz tepkiler gösterip üstüne özür bekliyor. Sevgilisi ona çiçek aldığında görmezden gelip çekip gidiyor mesela. İnanılmaz saygısız, toxic , gerçek
10/10
2023 45. kitabı
560 sayfa olduğunu görmek başta gözümü çok korkuttu çünkü yazarın konuyu uzatmak için araya gereksiz kıskançlık, yanlış anlaşılma, ayrılık falan sokacağını sanmıştım ama bunun yerine en iyi erkek karakter olan Nate Hawkins'i yazmış. Anastasia ile olan farklılıklarına rağmen anlaşmaları çok tatlıydı. Anastasia'nın olgun düşünce tarzına bayıldım. Kitap da harikaydı hiç sıkmadı su gibi aktı.
Çıtır çerez genç kurgularda bugüün Icebreaker vaaar.
Arkadaşımın da önerisiyle beni reading slumptan çıkarması için hafif bir kurgu diyerek başladım. Beklentiye girmeden okursanız eğer ki eğlenceli bir kitap aslında. Okuyanların çoğu büyük beklentiyle başlayıp hayal kırıklığıyla bitirmiş kitabı. 560 sayfa olması bu tür kitaplar için fazla bana göre. Zaten o kadar sayfaya çok fazla olay olacağını düşündürdüğünden sanırım sıkıcı geldi okuyana ama çerezlik kitaptır, okunur. Ve tabiki unutmadan söyleyeyim 'benim neden Nathan Hawkins'im yok' demeyin kendisi sadece Anastasia'a ait. Yengeç kıskaçları olsa bile, evet :)
çok büyük beklentiyle başlayıp hayal kırıklığına uğradığım bir kitap oldu. özellikle kapağı bile içimi ısıtmasına yetmişken okurken kapağında hissettirdiklerini bile hissettiremedi bana. beğenildiğini görmüştüm, bu yüzden çok büyük bir merakım vardı kitaba karşı fakat ben beğendiğimi söyleyemeyeceğim. bir kitap bize bir şey katmıyorsa bile güzel vakit geçirdiğim bir kitap olsaydı dahi severdim. ama okumak ve bitirmek için kendimi ittirdim. karakterleri özellikle anastasia'yı hiç içselleştiremedim. aoron desek, ayrı saçma karakterdi zaten. ne karakterler kendine çekti beni, ne yazım şekli ne de olaylar. iki puanın birini nate için verdim :") yine de öyle çok çok sevdiğim söylenemez. kötünün iyisiydi mi desem bilemedim doğrusu^^ diğer bir puanı ise 560 sayfalık emek için verdim. bu kitap benim için sadece hayal kırıklığı ve zaman kaybından ibaretti.
Yılın ilk incelemesi1000Kitap
Okuduğum ilk spor romantizmiydi 
Icebreaker ve kitabı okurken spor beklentimi karşılamak için olimpiyatları falan açıp izledim.
Kitaba büyük beklentilerle başlamadığım için beni hayal kırıklığına uğrattığını söyleyemem. Sadece kafamı dağıtsın istiyordum ama kolay okunmasına rağmen gereksiz uzundu. Heyecanlandığım yerler oldu ama böyle hacimli bir kitapta yeterli değildi bana göre.
Beni inanılmaz sinirlendiren durup dururken karşıma çıkıp gözüme gözüme sokulan gereksiz mantıksız yersiz smut sahnelerdi. Çoğunun başlangıcı ve o sırada geçen diyaloglar mantıksız ve alakasızdı. Kişilerin birbirlerine yakınlaşması ve ilişkilerinin gelişmesi çok çok daha tatlıydı ve başlangıçlarının böyle olması (yani dark rom tarzında olması), sevgili olana kadar ikisiyle de bağ kurmamı zorlaştırdı.
Bunlar dışında kitap genel olarak güzeldi.
Ana karakterlerin kendi duygularının farkında olmaları, birbirleriyle ve arkadaşlarıyla iletişim kurma biçimleri çok tatlıydı. Toksik olmamaları ve birbirlerine destek olmaları sanırım her romantik kitabın temeli falandır (çok sık bu tür okumadığım için bilmiyorum ama mantıken öyledir). Yanlış anlaşılma olmaması, zıtlıkların uzamaması da çok güzeldi. Yaptıkları spor hakkında sanırım hiçbir şey okumadım ama, yani kitabın beşte birini ancak kaplıyordu spor muhabbetleri. Bu kitap neden bu kadar uzundu madem?
Smut sahnelerin gereksiz çokluğu beni aşırı yordu. Onun dışında çifti ve yan karakterleri beğendim. Ama seriye şu an için devam etmeyeceğim.
Icebreaker ve kitabı okurken spor beklentimi karşılamak için olimpiyatları falan açıp izledim.
Kitaba büyük beklentilerle başlamadığım için beni hayal kırıklığına uğrattığını söyleyemem. Sadece kafamı dağıtsın istiyordum ama kolay okunmasına rağmen gereksiz uzundu. Heyecanlandığım yerler oldu ama böyle hacimli bir kitapta yeterli değildi bana göre.
Beni inanılmaz sinirlendiren durup dururken karşıma çıkıp gözüme gözüme sokulan gereksiz mantıksız yersiz smut sahnelerdi. Çoğunun başlangıcı ve o sırada geçen diyaloglar mantıksız ve alakasızdı. Kişilerin birbirlerine yakınlaşması ve ilişkilerinin gelişmesi çok çok daha tatlıydı ve başlangıçlarının böyle olması (yani dark rom tarzında olması), sevgili olana kadar ikisiyle de bağ kurmamı zorlaştırdı.
Bunlar dışında kitap genel olarak güzeldi.
Ana karakterlerin kendi duygularının farkında olmaları, birbirleriyle ve arkadaşlarıyla iletişim kurma biçimleri çok tatlıydı. Toksik olmamaları ve birbirlerine destek olmaları sanırım her romantik kitabın temeli falandır (çok sık bu tür okumadığım için bilmiyorum ama mantıken öyledir). Yanlış anlaşılma olmaması, zıtlıkların uzamaması da çok güzeldi. Yaptıkları spor hakkında sanırım hiçbir şey okumadım ama, yani kitabın beşte birini ancak kaplıyordu spor muhabbetleri. Bu kitap neden bu kadar uzundu madem?
Smut sahnelerin gereksiz çokluğu beni aşırı yordu. Onun dışında çifti ve yan karakterleri beğendim. Ama seriye şu an için devam etmeyeceğim.Reklam
Yazar Hakkında
Hannah GraceYazar · 1 kitap
Hannah Grace, karakterlerinin her birinde kendisinden küçük bir parça taşıyan, yetişkinlere yönelik çağdaş romantik romanlar yazan İngiliz bir yazardır. Her bölümde karakterlerin gözlerini on bin kere tarif etmediği, birden fazla karaktere yanlışlıkla aynı ismi vermediği veya Amerikan İngilizcesi yazım kurallarını Google'da aramadığı zamanlarda, internette aşırı paylaşım yaparken veya bazen devasa okunacak kitap listesinden bir kitap okurken bulunabilir. Hannah, Icebreaker, Wildfire ve Daydream kitaplarıyla New York Times'ın 1 numaralı çok satan yazarı ve iki köpeğin gururlu annesidir.
