Hepimizin iki hayatı var:
Gerçek olanı, çocuklukta düşünü kurduğumuz, Yetişkinlikte, pus perdesi üzerinde düşlemeye devam etti ğimiz hayat;
Sahtesi ise başkalarıyla paylaştığımız,
Pratik yaşam, yararlı yaşam,
Sonunda bir tabutun içinde biteni.
Ruhum gizli bir orkestra benim; hangi enstrümanlara dokunduğumu, hangilerinin benim içimde gıcırdadığını bilmiyorum. Bir senfoni olarak tanıyorum kendimi ancak.