Bölünmüş bir dünyada, sağduyulu kalmaya çalışan ve herhangi bir takıma girmeyen adama duyulan kuşku, sonunda o adamın çarmıha gerilmesiyle sonuçlanıyordu.
İnanmayın onlara sayın dostum! İnanmayın! Yalan hepsi! Benim hastalığım, yirmi yıl içinde bütün kasabada tek bir akıllı adam bulabilmemdir. Ama o da bir deli! Ortada hiçbir hastalık yok. Yalnızca çıkışı olmayan bir kısırdöngünün içine düştüm.
Yalnız kalır kalmaz Andrey Yefimıç kendini rahatlamış hissetti. Kanepenin üzerinde hareket etmeden uzanmak ve odada tek başına olduğunun bilincine varmak ne hoştu! Yalnız kalmadan hakiki mutluluğu bulmak mümkün değildi.