Roza
@RojbasRoza
Şu anda okuduğu kitap
KUŞ ÖLÜMLÜDÜR
kimse güneşle tanıştırmayacak beni
kimse serçelerin şölenine götürmeyecek beni
Uçmayı anımsa
Kuş ölümlüdür.
kuş, ne koku, ne güneş ah! dedi
bahar gelmiş
ve eşimi bulmaya gideceğim ben
kuş sofanın kenarından
uçtu, bir haber gibi uçtu ve gitti
kuş küçücüktü
kuş düşünmüyordu
kuş gazete okumuyordu
kuşun borcu yoktu
kuş insanları tanımıyordu
kuş havada
tehlike ışıklarının üstünde
bihaberliğin irtifasında uçuyordu
ve mavi anları
çılgınca deniyordu
kuş, ah, sadece bir kuştu
RÜZGAR BİZİ GÖTÜRECEK
küçük gecemde benim, yazık
rüzgârın ağaç yapraklarıyla randevusu var
küçük gecemde benim, yıkım ıstırabı var
kulak ver
duyuyor musun esişini karanlığın
ben yapayalnız, bu mutluluğu seyrediyorum bağımlıyım kendi umutsuzluğuma
kulak ver
duyuyor musun esişini karanlığın
gecede bir şey geçiyor şimdi
ay kızıl, perişan
her an çökme korkusundaki bu çatıda
bulutlar matemli kalabalıklar gibi
yağacakları anı bekliyorlar sanki
bir an
ve sonrası, hiç
bu pencerenin ardında gece ürpermekte
ve yeryüzü gitgide daha yavaş dönmekte
bu pencerenin ardında bir bilinmez
beklemekte seni ve beni
ey tepeden tırnağa yeşil
yakıcı bir hatıra gibi
bırak ellerini
âşık ellerime
varlığın sımsıcak duygusu dudaklarını
âşık dudaklarımın okşayışına bırak
Yaşamlarının tamamını çalışarak geçiren insanların, bu çalışmalarının ne kadarı kendileri için ? Çok azı olduğuna göre , "Yaşasın tembellik"