Normalde insanlığı ayağa kaldıracak fikirlerin kitlelere ulaşamaması yüzünden sönüp gitmesi de dünyanın en büyük şansızlığıydı. Kimbilir neler neler geçmişti bu yeryüzünden ve hiçbirine tanık olamamıştık.
Çünkü çocuk beyni böyleydi. Attığınız her tohumu yutardı ve o tohumu bir daha geri çıkaramazdınız. Ancak yıllar sonra bir ağaca dönüştüğünde görebilirdiniz onu. O nedenle bu beyne hangi tohumların atıldığı insanlık için en önemli meselelerden biriydi.
Ağaçlar inanılmaz büyüklerdi ve mükemmel bir görüntü oluşturuyorlardı. İnsanlığın bu mükemmelliğe karşı bu kadar duyarsız ve bir o kadar da acımasız oluşunu bir türlü anlamamıştı Tesla. Gerçi insanın güzel olana hep bir acımasızlığı vardı zaten.