Rojda

Atacağım adıma çok büyük anlamlar yüklemekten geri duruyordum, ben o serüvenci insan değildim. Bir gün yola çıktım ve bütün hayatım değişti demeyecektim muhtemelen ama değişebilecek şeyler olduğunu biliyordum.
Sayfa 51
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gündüz beni pek yoklamayan bu duygu o uykuyla uyanıklık arasındaki zamansız ve mekansız saatlerde çok derin bir yerde kımıldanıp duruyor, bana “Hadi” diyordu, “hadi şimdi sırası geldi, artık sadece sen varsın.”
Hayatım boyunca kendimi bir arada tutmak için çok çaba sarf etmiştim. Dökülen parçalarımı öyle sağlam bir tutkalla yapıştırmam gerekmişti ki, bu sağlamlık beni galiba taşa çevirmişti. Taş yerinde ağırdı. Şimdiyse o taşı yerinden kaldırmam gerekiyordu, belki de yolda başına ne gelir diye düşünmeden, öylece bayırdan aşağı yuvarlamak.
Sayfa 52
Ben bugüne kadar hiç yegane öznesi olduğum bir işe kalkışmamıştım. Hiç kendi kaderimi tayin edecek bir adım atmamış, ekseriyetle bana gösterilen yere ilişmiş, bundan şikayet etmemiş ama şimdilerde yeni yeni ve epey sarsılarak fark ettiğim şekilde bu sınırları belirlenmiş hayattan sandığım kadar tatmin olmamıştım. 
Bütün yaşamımı durarak geçirmiştim. Bütün yaşamımı birilerinin yanında durarak geçirmiştim. Birilerinin bana açtığı boşluklara sığınmış, taşmamış, yükselmemiş ama kurumamış da, orada eski bir göl gibi durup beklemiştim
Sayfa 52