Seninle, dünümde de bugünümde de benim için her şey olan seninle konuşmayacağımda kiminle konuşacağım? Belki de seninle çok açık konuşamayacağım, belki de beni anlamayacaksın..
Gerçek olan tek şey parmaklarımla, vücudu hissettiğim şey! Canımı yakan ve içimdeki ateş! Geri kalan her şey saçma ,anlamsız. Çünkü orada canımı yakan şey, sadece benim canımı yakıyor. Beni endişelendiren şey, sadece beni endişelendiriyor. Onlar artık beni anlamıyor ve ben de onları anlayamıyorum. İnsanoğlu tamamen yalnız, hiç böyle hissetmemiştim.
Ve kalan birkaç yılımda yaşamıyor olacağım, sadece öleceğim. Ama ne zaman, ne zaman yaşadım ki? Kendim için ne zaman yaşadım, nasıl bir hayattı benimki?