"..zira kim dönüp de kendi gölgesine bakardı ki? Gölgesinin kendi adımlarının arkasından sadakatle ve sessizce sürüklendiğini, bazen de bilinmeyen bir sebeple aceleyle önünden koştuğunu hissederdi insan, fakat onun aldığı komik biçimleri gözlemlemek ve bu çarpıklıkta kendi varlığını algılamak için ne kadar az çaba gösterirdi!"