Kurtarmasun Allah beni bu derdi hevadan Derdin ile dil dağlamayan zevkini bilmez
Dindürmesün Allah gözümün yaşını zira
Işkun ile kan aglamayan zevkini bilmez.
Kitabı tavsiye ederim.
Imameddin Nesimi,15 yy’da Azerbaycan Irak hattında yaşamış olup,Türkçe’mizi felsefi şiirin dili haline getirmiş büyük isim.
Osmanlı’da Hurufilik inancı bir ara o kadar yayılıyor ki Sultan 2.Murat onları katlediyor.Alevi Türkmen inancındakiler benimsiyor.Hurufilik’te harfler kutsaldır.32 sayısı,ebced hesabı,insan yüzü kutsaldır.İnsan=Tanrının tecellisidir.
Nesimi temel taşlarını Hallac’ı Mansur’dan alır.Ene’l Hak sırrının ifşası yanında,onun feci akıbetine dem vurur ve daha da ileri giderek ene’l Hak (Ben Allah’ım) demek yetmez,onun gibi paramparça öldürülmedikten sonra söylenenlerin kıymeti yoktur der.Sonu da öyle olur.
Hz.Adem’e meleklerin secde etmesi, Allah’ın ilahi ruhundan üflemesi sonrası oldu diye inanırız.Şeytan insanın ruhunu değil bedenini kıskandığı için beni ateşten onu topraktan yarattın der ve lanetlenir.Hurufilik’te bunu öne çıkararak beden ruhtan daha üstün tutulur.Tasavvufta insanın içinde yönelen bakış,Hurufilik’te surete yönelir.
Nesimi geçici dünya güzelliklerine, her an yok oluşa sürüklenen ve anbean çürüyen bedenin bitmez tükenmez isteklerine karşı sonsuz ve sınırsız bir huzuru tercih etmek ister. Yani kendi bedenindeki Allah’ı ilahi aşka Allah’a kavuşturmak ister.
Kürkçüoğlu derki;Varlık bir muamma, hayat bir muamma ve bu muammalar silsilesini çözmeye kalkan insan aklı bir muammadır. Her zaman insanoğlunun zayıf damarını bulan şeytanlar çıkacaktır. Yani Hurufilik tehlikeli yollara saptırılıp,katliama vs sebep olabilir.
“ Gören sensen menüm ‘aynumda ya Rab,
Ne nazırsan ne manzarsan ne manzur.”
“Ey Allahım! Benim gözümde gören sensin.
Sen nasıl bir görensin,nasıl bir gözbebeğisin ve nasıl görünensin.
“Kendi hüsnün hublar şeklinde peyda eyledin
Sonra döndün çeşmi aşıkanandan temaşa eyledin.”Beytindeki şerh ettiğine göre
Cismimizi önceledik ruhumuza
Ve Tur’da ağacı kavuran tecelliyi,
Sevgilinin yüzünde gördük apaçık.
İşte o günden beri;
Secde ediyoruz mihrap kaşına,
Aldırmadan melamet taşına.
Öyle ya ruhuna suret üflenmedi
Ve şeytan kıskanmadı ruhunu
Tertemiz toprağı inkar etti o.
Bu yüzden kovuldu,
Çünkü göremedi inen,
Elif Lam Mim’i.
(Racim şiiri)