"Bölük pörçük bir hikaye bu, parçalı bulutlu ve karamsar. Aslında yorgunum; gönlüm boş, kalbim kırık, sinirlerim harap, cebim delik. Gene de anlatmak istiyor canım.
Günlerden perşembe, aylardan mart, vakitlerden öğleden sonra. Heryerde geçebilir, herkesin her an başına gelebilir."
Hayatın merak ettiğimiz tarafı bir maskeyle örtülü... Hayatın maskesi. Onu göremediğimiz için hayal ve umutla ulaşıp yakalamaya çalışıyoruz. Birgün maske indiğinde geride birşey göremiyoruz, hayatın kendini tekrar eden sıradanlığından başka.