Rona

Müthiş bir çabayla sandalyemden kalkıyorum, ama o da benimle geliyor sanki, hem de iyice ağırlaşmış olarak; çünkü öznelliğin sandalyesi bu.
Reklam
Büyürsün, kalbinin derinlerinde bir çocuk Körleşir, sağırlaşır ve yutkunup susar Büyürsün, o çocuğun hayatına mal olur Ah, nasırlı ellerinle kurduğun tuzak
Küçüktüm, en yakın arkadaşlarım evimden oyuncağımı çaldılar Görmezden geldim Küçüktüm, annemin canı yandı, ağladı, ben o saniye or'da öldüm Ölmezden geldim
Gel benimle okyanusta rüzgâr ol Bu mevsimde ne güzeldir dalgakıranlar Bak nasıl da hakir gördüler Benim bu büyük ruhumun dediğini anlamayanlar
Gittim az uzakta sustum Başka n'apıcaktım? Önce dinleyeceksin Ve sonra konuşacaksın
Reklam