Ronahi

Ronahi
@RonahiErdogan
Benim yalnızlıktan başka kimsem yok...
içimdeki ateși görüpte yoluna devam ettin sen.
Peki, başka ne diyeyim? İçimizden geçen düşünceler dışardan görü­ nüyor mu ki? İnsanın ruhunda koca bir ateş yanıyor olabilir, ama hiçbir zaman kendi kendisini ısıtamaz onunla; gelip geçenlerse yalnızca bacadan çıkan cılız dumanı görürler ve yollarına devam ederler.
Sayfa 44
1K
Reklam
Daha ne kadar sürecek Tanrı?
Görüyorsun, hiç durmadan kafamı meşgul eden bu. Derken kendimi yoksulluk yüzünden dört yandan kuşatılmış hissediyorum, ulaşamayacağım kadar uzakta olan belirli işlerin belirli gerekli şeylerin dışına itildiğimi duyuyorum. Melankoliden kurtulamamamın nedenlerinden biri bu işte; sonra, dostluğun, güçlü, ciddi sevgilerin olabileceği yerde bir boşluk buluyor insan içinde, moral enerjisini kemiren bir düş kırıklığı duyuyor; sanki yazgı, sevecenlik içgü­ dülerine karşı bir barikat kurmuş, içimde bir iğrenme seli yükselip beni boğacak gibi oluyor. Ve haykırıyorsun: “Daha ne kadar sürecek bu T an ­ rım!”
Sayfa 44
1K
Kendimi hiçbir ișe yaramaz biri gibi mi görmem gerekir?
Tutkulu, coşkulu, duygularına çabuk kapılan bir insanım ben. Ufak tefek, ya da biiyük delilikler, saçmalıklar yapabilecek bir tabiatım var; yaptıklarımdan az ya da çok pişman oluyorum daha sonra. Kimi kez, sabırla beklemek daha yerinde olacakken, aklıma geleni anında yapıyor ya da söylüyorum. Başkaları da aynı yanlışlıkları yaparlar kimi kez sanıyorum. Hal böyleyken, yapılacak ne var? Kendimi, tehlikeli, hiçbir işe yaramaz biri gibi mi görmem gerekir?
Sayfa 40
1K
yorgunsak eğer, bu daha önceden çok uzun bir yolu yürüdüğümüzden değil midir?
Sayfa 37
1K
İnsan yaşamı da budur, : Doğmak, çalışmak, sevmek, büyümek ve yok olmak.
Sayfa 23
1K
Reklam