singularityron

Ne ölmek nefessiz kalmaktır ne de yaşamak nefes almaktır...Yaşamak;sevilmeyi hak eden birine yaşamını harcamaktır... OĞUZ ATAY
Reklam
Nerede umut varsa orada insan vardır.Umutsuzluk ölümdür.
“Maria”diye fısıldadım.Nasıl oluyor da bir insan diğer bir insanı bu kadar çok mesut edebiliyor?
Dünyada bir tek insana inanmıştım.O kadar çok inanmıştım ki,bunda aldanmış olmak,bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı.Ona kızgın değildim.Ona kızmama darılmama,onun aleyhinde düşünmeme imkan olmadığını hissediyordum.Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık,adeta bütün insanlara dağılmıştı;çünkü o benim için tüm insanlığın timsaliydi.
Sayfa 149·Kitabı okudu
İçimde hiçbir arzu yoktu.Ne geçmişi ne geleceği düşünmüyor,ancak yaşamakta olduğum anları biliyordum.
Sayfa 134 - YKY·Kitabı okudu