Ve artık kimse için kendimi küçültmediğim, ait olmadığım hiçbir yerde kalmadığım için… Görmezden gelinmeyi kabullenmeyip, değersiz hissettirildiğim hiçbir masada oturmadığım için kendime teşekkür ederim.
Beni yarım bırakanlara rağmen kendimi tamamlamayı öğrendiğim, susarak değil uzaklaşarak kazandığım için… Kaybettiğim şeylerin aslında bana yük olduğunu fark ettiğim için kendime teşekkür ederim.
Bugün geriye dönüp baktığımda; vazgeçtiklerimin değil, vazgeçemediklerimin beni yorduğunu bildiğim için…
Artık seçilmeyi bekleyen değil, seçen olduğum için.