aisha
@Rosaisha
must it ever be thus, that the source of our happiness must also be the fountain of our misery?
the sorrows of young Werther, Goethe
Şu anda okuduğu kitap
9/10
6 günde okudu
·Okunma: 26 Ekim 2020 15:38
·2020 86. kitabı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sanki yaşayacağım kadar yaşamış, yürüyeceğim kadar yol yürümüştüm de bir uçurumun kenarına gelmiştim. Önümde yok oluştan başka hiçbir şeyin olmadığını apaçık bir şekilde görebiliyordum. Durmam imkansızdı, geri dönmem imkansızdı, gözlerimi kapamam ya da önümde ıstıraptan ve ölüm gerçeğinden başka bir şeyin olmadığını görmezden gelmem imkansızdı.
Hayatım durma noktasına gelmişti. Soluk alabiliyor, yiyebiliyor, içebiliyor, uyuyabiliyordum. Bunları yapmamak zaten elimde olan bir şey değildi. Ama yaşamıyordum, çünkü gerçekleştirmeyi mantıklı bulabileceğim hiçbir arzum yoktu. Bir şey arzu ettiğim takdirde peşinden biliyordum ki, bu arzumu tatmin edeyim ya da etmeyeyim, sonuçta bundan hiçbir şey çıkmayacaktı. Şayet bir peri gelip bana arzularımı gerçekleştirmeyi teklif edecek olsa, ben ne isteyeceğimi bilmiyordum.
"Haydi bakalım Gogol'dan ya da Puşkin'den ya da Shakespeare'dan yada Moliereden ya da dünyadaki geri kalan bütün yazarlardan daha ünlü olacaksın, olacaksın da ne olacak?" Ve bu soruları hiçbir şekilde cevap bulamıyordum. Bu sorular bekletilmeye gelmezdi ve acil olarak cevaplamaları gerekiyordu. Onlara cevap bulamadığım takdirde yaşamam imkansızdı. Ama hiçbir cevap da yoktu.
Faydalı hiçbir şey öğretemeyeceğimi ruhumun derinliklerinde bilip de -çünkü neyin faydalı olduğunu kendimin bilmediğini de biliyordum- bir yandan da kendimi öğretme arzumu tatmin çabası içinde buluvermek, şimdi hatırladıkça komiğime gidiyor.