Roserin

Roserin
Kalbinizin raflarına kitaplar dizin.
Öz sevgi: kendimiz için duyduğumuz şefkat, incelik ve nezaketin bir kesişim ile kendimiz adına sahip olduğumuz hesap verebilirlik ve sorumluluktur. Biri olmadan diğerinin bir anlamı yoktur. Kendinize tökezleyip hata yapmak için İzin vermeden, kusurlu bir insan evladı olduğunuzu kabul etmeden kendinizi sevemezsiniz. Orada nezaket olmalıdır. Ama aynı zamanda sorumluluk almanız gereken yerde o sorumlulugu almadan da kendinizi sevemezsiniz. Hesap vermekten kaçarak kendinizi sevemezsiniz.
Sayfa 286 - Yakamoz yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Çünkü geçmişte hayatınızı yöneten şeyler tarafından artık kontrol edilmemeyi seçerek Özgürleşirsiniz. Kontrol sizin elinizde, bunu sakın unutmayın.
Sayfa 254 - Yakamoz yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Veronica’nın değersizlik arası oldukça açıktı ama o henüz bunu göremiyordu. Pasif agresif iletişim yoluyla karşısındaki kişiyi arzu ettiği noktaya getiriyor, onun bağlılık ümidiyle çaba harcamasını ve kendisine el üstünde tutmasını bekliyordu. Değerli hissetmesinin tek yolu buydu.
Sayfa 243 - Yakamoz yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Pasif agresif iletişim kuranlar, kendilerine açık bir şekilde ifade etmek yerine duygularını dolaylı yoldan anlatırlar. Bir şey söylemek için sözlerini kullanırken davranışlarıyla başka bir şey anlatabilirler. Örneğin; size bir sorun olmadığını söyledikten sonra konuşurken yüzünüze bakmayan biri. Ya da Veronika gibi kendisine ulaşılmasını tamamen engelleyen ve size olan öfkesini kelimelerle ifade etmeyen biri. Pasif agresif iletişim biçimi sevgiyi esirge iken karşı taraf tarafından cezalandırılmak olarak algılanır.
Sayfa 242 - Yakamoz yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Kendi sesinizin onurlandırmak bir başkasının sizi duyup duymasına bağlı değildir. Sesinizi onurlandırmak sizin kendinizi duymanızı gerektirir her zaman. Ally için bu, kendini dinlemek ve özel olmak istediğine kulak vermek anlamına geliyordu onun için sesini onurlandırmak demek, çıktığı adamla paylaşımda bulunmak demekti. Onun da aynı şekilde düşünüp düşünmemesi ya da onun da aynı şeyi istemesi (tercih edilen bu olsa da) önemli değildi. Önemli olan Ally’nin kendini dinlemiş ve söylemek istediklerini dile getirmiş olmasıydı.
Sayfa 234 - Yakamoz yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam