Keşke birleştirebilsem o kelimeleri. Söyleyebilsem sana o cümleyi. Dökebilsem sana içimi. Çıkarabilsem sesimi.
Sadece çok geç olmadan ifade edebilsem düşüncemi:
"Seni seviyorum."
Ne zamandır söylemek istiyordum...
«Yeni tanıdığı birinin karşısında çok tedirgin oluyor bu çocuk. Yanlış anlaşılmaktan,
eksik anlaşılmaktan korkuyor. Müktesebatı neyse, hepsini birden ortaya dökmek istiyor.
Acımak iki yanı keskin bir bıçak gibidir, kullanmayı bilmeyen, elini ve de özellikle kalbini ondan uzak tutmalıdır.
Tıpkı morfin gibi acıma duygusu da hasta için sadece başlangıçta bir nimet, bir ilaç, bir devadır.
Ama dozunu ayarlamasını ve azaltmasını bilmediğiniz zaman öldürücü bir zehir olabilir.
~Stefan Zweig~