Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana , dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.
"Berlin'de yalnızsınız değil mi?" dedi.
"Ne gibi?"
"Yani Yalnız işte...Kimsesiz..Ruhen yalnız.. Nasıl söyleyeyim.. Öyle bir haliniz var ki.."
"Anlıyorum , anlıyorum...Tamamen yalnızım..
"Ama Berlin'de değil .. Bütün dünyada yalnızım.."dedi. Bu sefer benim ellerimi kendi avuçlarının içine alarak : Boğulacak kadar yalnızım..."
"Hasta bir köpek kadar yalnız..."