Gülnur
@Rozzetta_
2004
8 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Puan vermedi·152 syf.·
2026 2. kitabı
Taviz tavizi doğurur. Kitapta her şey bu şekilde ilerliyor. Bir yönetime gerekli tepki zamanında yerli yerinde verilmezse o sessizliği bir sonraki sessizlik izliyor ve başlatılan sessizlik silsilesi kelebek etkisiyle koca topluma yayılıyor. Bir de bakmışsınız başkasına yapılan şeye çıkarmadığınız ses, bir gün size de çıkarılmamış... İnsan; haksızlık, adaletsizlik, kibir ve ayrımcılık gibi eylemleri yaparken ucunun bir gün kendine dokunacağını da hesap etmeli. Kitap güzeldi, bol bol sinirlendim :) iyi okumalar...
Reklam
Her an sonsuza kadar sürer. Yaşamaya devam eder. Bir yerlerde. Bir şekilde...
Bir tek şimdiki an var. Dünyadaki bütün nesneler nasıl benzer ve sürekli birbiriyle yer değiştiren atomlar içeriyorsa bütün zaman parçacıkları da birbirlerine ait unsurlar içeriyor... İnsanın özgür olabileceğini anlıyorum. Zamanı durdurmanın ancak hükmünden kurtulmakla mümkün olabileceğini anlıyorum. Artık ne geçmişimde boğuluyor ne de geleceğimden korkuyorum. Nasıl korkabilirim?
Gelecek sensin.
Kendime onu sevme iznini vermeyişimin dehşeti, onu kaybetme korkusunu bastırmış durumda. Omai haklı. Yaşamayı seçmeliyiz.
Aşık olmak biraz da zaman algısının kaybolmasıdır
Camille'in tam karşısında dururken tuhaf bir his geliyor. Tek bir anın içinde bütün anları görür gibi, mutlak bir anlayış hissi. Yalnızca yaşanan anları değil, yaşanacak olanları da. Bütün evren tek bir kum tanesinde... Sonunda zamana dair mutlak bir anlayışı deneyimlediğim o anı yaşıyorum. Olanı, olmuşu, olacağı. Tek bir an ama o anın içinde, Camille'in gözlerine bakarken, sonsuzluğu görür gibi oluyorum.
"Hayatın anlamını bulmaya çalışıyordum. Eskiden 'mana'ya inanırdım. O günlerde adalardaki herkes inanırdı. Sanırım bir bakıma hala inanıyorum. Dini bir inanç gibi değil, 'bir şeyin' sembolü olarak. İçimizdeki bir şeyin. Göklerden, bulutlardan, Cennet'teki bir yerden değil, buradan gelen," -göğsüne vuruyor - "hala açıklanamamış bir şey. Aşık olduktan sonra bizi yöneten, bizden daha büyük bir şey olduğunu düşünmeden edemiyorsun. Tam olarak 'biz olmayan'. İçimizde yaşayan, içimize hapsolmuş, bize yardım etmeye ya da canımıza okumaya her an hazır bir şey. Bizler kendimize sırrız."