Rabia maral
@Rrmrll
22 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
“Körbağırsakmış, böbrekmiş… bunlarla hiç ilgisi yok! Yaşam ve … ölüm! İşte bu kadar! Yaşıyordum.. bir yaşamım vardı , ama şimdi usulca elimden kayıyor ve ben onu tutamıyorum.
Ölümün kıyısında , onu anlayacak, ona acıyacak hiç kimse olmadan böyle tek başına yaşayacaktı.
Özlem
Uykumun içinde Bir rüya,
Rüyamda bir gece,
Gece de ben..
Bir yere gidiyorum,
Delice..
Aklımda sen.
Ben seni seviyorum,
Gizlice..
El pençe duruyorum,
Yüzüne bakıyorum,
Söylemeden,
Tek hece.
Çevresindekiler ya hiçbir şey anlamıyor ya da anlamak istemiyorlardı; dünyada değişen bir şey yoktu onlara göre, her şey eskiden nasılsa yine öyleydi… en çok dokunan da buydu