Farklılıklar, bizi birbirimizden ayıran kırmızı çizgiler değildir. Bir arada olmamıza anlam katan, renk katan, zenginlik katan özelliklerdir bunlar. Tıpkı bir bahçedeki çiçeklerin farklı farklı türlerde,renklerde ve kokukarda yaratılmış olmasının güzelliği ve zenginliği gibi..
İnsan hoştur. Çünkü aslı hoştur Yokluğun değil varlığın eseridir. Onu insan yapan cebinde, bankada, elinde, evinde, işyerinde değil kalbinde büyüttükleridir. O asıl izzetini ve haysietini hoşluğu muhafaza ederek elde eder.
İnancımızla aramıza hep bir mesafe var. Kimisi oraya ideolojiyi, kimisi bilimi, kimisi siyaseti koyuyor. Bunlar inancımızı yaşamamıza yardımcı olacağına bizatihi inanç haline gelmeye başlıyor.