Kafam nasil biliyor musun lunapark gibi herşey var ama rengarenk olan bir ortamda neden huzur yok çünkü etrafımdakiler rengarenk olan herşeyin içine ediyorlar...
Gözümün gördüğünü kulağımın işittigini ellerimin dokunduğunu burnumun koku aldığı bu dünyada neden herşeyin kötü göründüğü kötü dokunuşlar yapıldığını kötü kokular alındığı kötü sözlerin duyulduğu bir kuşağa düştüm diyorum kendi kendime...
Yakınmak mi yoksa çaresizlik mi bizi bizden alıyor bence ikisi de değil kendimizi çok düşündürüyoruz biraz serbest bırakıp hayata odaklanmak en güzeli hiç olmazsa kafamıza takılan her ne olursa olsun pisliği kalıyor...