İnsan gözlem kurulur iki merkezden,
Biri beyindendir,biri de histen.
Yaşamda yürür ikisiyle seyir,
Biri dıştan haberdar,biri içi bilir.
İkisi de birleşir aynı bedende,
Ayrı sanılsa da tek bir dengede.
Biri dışı görür,biri derini,
İkisi tamamlar dünya seyrini.
Çatışır iç ile hep dışın sesi,
Biri aklın sözü,biri iç sesi.
Biri sorgularken,diğeri hisseder,
İnsan bu ikilikte kendini seyreder.
Her karar bir sınav,her yol bir izdir,
Biri görünmeyen,biri sezgidir.
İnsan yürürken bu iki yolda,
Şahittir ikisinin var oluşuna da.