Zaur Ruhullayev
@Ruhulla
3 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
“Bu insandan kendisine ve yüreğine uzanan bir yol yoktu...”
Düştük benin ardınca,zevki tadarak biz.
Anlamayız o,nedir düşdük yaman ağa biz.
Hey fikir eder insan,bu huzur nerelerde?
İçdeki bu yangının,çaresi nerelerde?
Bizden önce insanlar anladılar bu fikir.
Vermez bize rahatlık,dediler sonun getir.
Sonra fikir etdiler onu öldürmek için.
Seçtiler yeni yollar ondan kurtulmak için.
Onu öldürmek için yüz tuttular kendine.
Çok fikir ederek cevap verdi o,bize.
Ey insanoğlu sense neden gören buradasın?
Yaşayanın yerine fikir çözüm arasın?
Sense canı taşayan canlı bedene sahip.
Aşağılayarak onu olmuşsun fikre sahip.
Şimdi söyle o,sana nasıl yardım da etsin?
Susturmusun onu sen,nasıl çözüm getirsin?
Bu yüzden daha sen,bilgi edinmelisin.
Karşına çıkan şeyi çözmek için bilmelisin.
Anlamadan nasıl sen olanları çözersin?
Bir çözüm bulamadıkda yalnız böyle edersin.
Elde etdik bilgiyi rahatlık gelsin diye.
Yoksa alır almaz tembellik geldi bize?
Belki tembellikden bilgileri topladı?
Anlamadı neden o,tembelliği yaratdı.
Tenbellik belki öyle soru sormak birine?
Şu halinle dinliyor sadece kimise.
Diyelim o,geçdiğin sözle ötürür bize.
Sözler alırız ondan,ulaşdık mı gerçeğe?
Belki de o,bizlere geçmediğin söylüyor?
O,da almış kimdense bize sözler söylüyor.
Her iki durumda da alırız sözleri biz.
Sözlere sahip olduk söyleyelim düzü biz.
Bak bu bir icatdır,anlasak doğruyu biz.
O,zaman anlaşılır neden söz öğreniriz.
Yine de anlamasak tekrar soru sorarız.
Sözleri toplayarak yine seçim yaparız.
Bak bu fikrin sonu anlayanda gelir?
Yoksa anlamadan söz toplamakla gelir?
Yani onda iki yol,biri fikir,anlamak.
Anlamağın kendisi fikir nasıl kuracak?
Reklam
Kimseyi sevmeye cesaretim yok
Sevgi kiminse değil o,yaşayan birinin.
Yaşayansa nedir ki,soruyu netleşdirin?
Yaşayan öyle hisdir,ona yaşamı veren ne?
Yaşayana yaşamı hiss den başka verin ne?
Yaşayanı ayırmışız biz öyle çoklu yere.
Anlasaydık ayırırdık bu kadar çok yere?
Biri olmuş yaratan,biri ise yaratılan.
Biri olmuş yaşayan,biri ise yaşanan.
Söylenmiş ki,sen varsın bir de seni yaratan.
Böyle söylenmiş ona bir de karşıda olan.
Görürsense neyise o,var bir de sen varsın.
Bir de sana bunları gösteren yaratan.
Bakalım öylemi,doğru verilmiş bunlar?
Görüm bir köpeği güneşten uzak durar.
Gölge bir yere gider,orada da oturar.
Gölgede otursa da derinden nefes alar.
O,anda soru geldi,neden orada oturmuş?
Burda olan havayı o,gören nasıl duymuş?
Bu sorunun kendinde ben ve bir köpek olmuş?
Yoksa bu soruyu da hiss kendisi sormuş?
Her ikimiz yaşadık orda olan ortamı.
Her ikimiz anladık orda yaşamı.
Ona baktım anladım o,neden böyle eder?
Yoksa onun etdiğin hiss kendi bana söyler?
O,olanı geçirir ben de hemen olanı.
O,ne geçirir ise nereden bildim cevabı?
Onun geçirdiğini nasıl alırım ondan?
Belki sorarak sözle cevap alırım ondan?
O ki,benden ayrı,ben de ondan aralı.
Ne yapsa da anlarım dursa bile aralı.
Vücutla biz farklıyız,anlayışla farklıyız?
Farklı olsa idik biz,nasıl doğruyu anlarız?
Düşünmüşüz ben ayrı bir de o,varlık ayrı.
O,varlığın yapdığın sözle sormak ayrı.
Soru sorarsan sözle sen,hangi cevap yaranır?
Ama onu net görürsen bilgi bilmek yaranır?
Ama o,beni yaratan hem de onu yaratan.
O,nedir ki görüb sen düz cevaba varasan?
Bize verir o,canı hem de bütün cevabı.
O,kendisi nerede kim verecek cevabı?
Gören o,da canlıdır yoksa canı yaratmış?
Yaratır ve yaşatır,yaratmış ve dayanmış?
Onun zamanı yoksa,onda yine yaratır.
Zamanı varsa onun,yaramış ve dayanmış.
Sözleri duyunca biz sahiblenib bilgi aldık.
O,bilgilerinse açmasın bilzer aldık?
Yoksa kelimeleri mi toplamaya başladık?
Toplayarak kelimeleri netliğe biz ulaşdık?
Ama soruyu soran kim,bir de cevabı anlan kim?
Ama kendin gören kim,bir de onu gören kim?
Ama çevreyi geçen kim,hareketi eden kim?
Ama bunu bilen kim,bir de bunu yazan kim?
Bizim için olmuşdur yaman birçok o,kimler.
Kimleri çözmek için düşünce fikir eder.
Düşünce onu salmış çıkmaz labirente.
Nereye gitse bile çıkmadı gün yüzüne.
Bu karanlık yaşam gören nasıl değişir?
Netlik nasıl gelecek onu kuran düşünür!
Yolu o,bulmak için edir birçok fikirler.
Düşünerek yollardan birini kendi seçer.
Açılmazsa sorular,sadece zulmü yaşar.
Ondandır soru gelir,bunu görürse o,anlar.
Bu verilen sualler onu ezmeye değil!
Bu sorularla hissi,benden ayırmak değil?
Geçmiş, bugün ve gelecek birbirine girmişti…
Doğulan anında bir olan bu şey.
Düşünüb bölerek yarattı çok şey.
Düşünmek arıyor her zaman bir şey.
Dura da bilmez ki,olmasa bir şey.
Birliği yaratır yalnız anlamak.
Anlak bu ise bilgisiz bakmak.
Bilgisiz,hiç kimsiz cevabı bilmek.
Buna deniyor hiss ile görmek.
Hiss ile bakarak hayatı sezmek.
Cismin hareket yerini görmek.
Bakarak birine cevabı bulmak.
Vücuda değil de içine bakmak.
Diyelim bakıyom öyle kediye.
Soğuktan bükülmüş,girmiş köşeye.
Onun yaşadığın yaşadım ben de.
Anladım niye o,yapıyor böyle.
Bakıyorum birine çalışır öyle.
Yukarıdan bir eşya düşür eline.
O anda yaşadım bu şeyi ben de.
Peki bana ne olmuş yapırım böyle?
Ama o düşmemiş benim elime.
Yaşadım acıyı onunla birge.
O anda anladım vücud ayrıdır.
Bu ise yaşanan şeyi anlatır.
Her şey bu dünyada vardı ezelden.
Beden,hiss,duygular,düşünce ve ben.
Fikir,arzu,seçim,arayış,bilik.
Hepsi olsa da bunu görmedik.
Bu farklı yaşamdır anlayan çözer.
Yaşamın cevabın tam dakik görer.
O zaman anlar ki,sevgi nedir.
Anlamak sevgiyi yaratır bilir.
Değerli dostum, insanın kalbini anlamak olanaksız bir şey!
Doğulan anında bir olan bu şey.
Düşünüb bölerek yarattı çok şey.
Düşünmek arıyor her zaman bir şey.
Dura da bilmez ki,olmasa bir şey.
Birliği yaratır yalnız anlamak.
Anlak bu ise bilgisiz bakmak.
Bilgisiz,hiç kimsiz cevabı bilmek.
Buna deniyor hiss ile görmek.
Hiss ile bakarak hayatı sezmek.
Cismin hareket yerini görmek.
Bakarak birine cevabı bulmak.
Vücuda değil de içine bakmak.
Diyelim bakıyom öyle kediye.
Soğuktan bükülmüş,girmiş köşeye.
Onun yaşadığın yaşadım ben de.
Anladım niye o,yapıyor böyle.
Bakıyorum birine çalışır öyle.
Yukarıdan bir eşya düşür eline.
O anda yaşadım bu şeyi ben de.
Peki bana ne olmuş yapırım böyle?
Ama o düşmemiş benim elime.
Yaşadım acıyı onunla birge.
O anda anladım vücud ayrıdır.
Bu ise yaşanan şeyi anlatır.
Her şey bu dünyada vardı ezelden.
Beden,hiss,duygular,düşünce ve ben.
Fikir,arzu,seçim,arayış,bilik.
Hepsi olsa da bunu görmedik.
Bu farklı yaşamdır anlayan çözer.
Yaşamın cevabın tam dakik görer.
O zaman anlar ki,sevgi nedir.
Anlamak sevgiyi yaratır bilir.