-Ya sen? dedi.
-Ne,ben?
-Sen yorgun olduğunda acını kimseden çıkarmazsın.
Başımı olumsuz anlamda salladım.
-Hiç farkında değilim.
-Sakın senin içinde bir yerlerde, derin bir kuyu olmasın? Belki de içine eğilip, “Kralın kulakları eşek kulakları!” diye seslenmen yetiyor, tüm sorunların çözülüveriyordur.
Bir insan için bir başka insanı derinliğine tanımak olası mıdır? Birini gerçekten tanımak, hem zaman hem de içtenlikle harcanacak çaba ister ama gene de özüne ne derece yaklaşılabilir ki?