Bu iki yaşlı adam bir saat boyunca birbirlerine yeniden görmenin mutluluğu içinde, kuşkusuz çok uzaklarda kalan eski günlerde yaşadıklarını hatırlayarak hiç konuşmadan birbirlerini sürdüler.
Baba bu çukurda kendini iyi hissedecekti. O toprağı tanıyor, toprakta onu tanıyordu. Birlikte iyi anlaşacaklardı. Toprak yaklaşık altmış yıl önce kendisine ilk kazma darbesini indirdiğinde ona bu randevuyu vermişti.