Hayatta kalmam buna mı bağlı?
Düşüncelerim yüreğimi parçalamaya devam ediyor
Ama ben itinayla ayakta kalıyorum
Bana verilen bu ruhun gücünü kestiremiyorum
Yüreğim fırtınada sessizce kaybolmuştu sanki
Ama ruhum itinayla ayakta kalmaya yeminli
Peki şimdi, sessizliğin altinda beni ne bekliyor?
Yorgun dizlerimle yürümeye devam mi etmeli ,
Yoksa bir uçurum kenarında, rüzgara mı teslim olmalı?
Başımı kaldırmamla , güneşle göz göze geldim,
Sanki o gün son görevini yerine getiriyormuş gibiydi.
Daha çok kavuruyordu, eritiyordu bedenimi;
Adeta savruluyordum sessizce izlerken kendimi
O devasa boşlukta, ruhumun en derin iziyle baş başaydım.
Bu savaşı icimde bitirmem gerekiyordu artık
Yoksa kendimi bulamayacağım bir karanlıkta kaybedecektim
Ama tek bildiğim gerçeklerle yüzleşmekten korkmamdi
Çunku kendimi bulmaya çalışıyordum sadece
Çünkü yaşamaktan çok yıpratmıştım bedenimi