Rümeysa Atmaca

Anlattığı hikâyeler çiçek açar, meyveye dururdu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bu kadardı, artık hiçbir yere gitmeyeceğim, dedi sessizce. Gitmeyecekti..
Kendimi hikâyenin en korkunç kısmını, ölümün kendisini ertelemeye çalışırken yakalıyorum.
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?