Gönderdiğim mektup, soğuk havada ağızdan çıkan buhar gibi boşlukta kaybolacakmış gibi hissediyorum.
Ama yine de nefes alıp vermezsem yüreğim daralıyor ve yine mektup yazıyorum.
Bu, çoktan sana gönderdiğim beşinci mektup olmuş bile. Arayamıyor, mesaj atamıyor olsam da devamlı mektup kağıdına yazacak sözlerimin olması çok tuhaf.
Ben iyiyim.
Karşılığı olmayan bu mektubu gönderirsem...
O zamanki o gülüşünü özlüyorum. Her zaman somurtup durmasaydım ve yanında daha çok gülseydim keşke diye hayıflanıyorum.
Evet, neyse, seni hatırladığımda pişman olmadığım şeyler bir iki tane değil ki.