Mervenur TABAN
@Runevrem
Neresi hayal, neresi hakikat, başı neresi, sonu neresi belli değildi bu hikâyelerin.
Beni hayata bağlayan bana iyimserlik veren bir şey vardı bu hayalde.
Sanki ikimiz de bir hatırayı arar, hatta sorgular gibi bakmıştık birbirimize
Sanki bir an elektirikler kesilmiş de gözümün önündeki her şey kaybolmuş gibi hissediyordum.
Belki de hâlâ çocuktum: İstemediğim konuları bazan düşünmemeyi başarabiliyordum.Bazan da tam tersi oluyor, düşünmemeyi istemediğim
bir resmî ya da kelimeyi aklımdan hiç çıkaramıyordum.