-İnsanın huzuru ve memnuniyeti dışarıda değil,içindedir.
-Nasıl yani?
-Sıradan bir insan iyiyi ya da kötüyü dışarıdan,yani bir atlı arabadan ya da bir çalışma odasından bekler.Düşünen bir insan ise kendinde bulur.
Hayat can sıkıcı bir tuzaktır.Düşünen bir insan olgunluğa eriştiğinde ve tam bir bilinç kazandığında kendini istençsiz olarak sanki çıkışı olmayan bir tuzağın içindeymiş gibi hisseder.
Önyargılar,gündelik yaşantımızdaki bütün bu pislik ve iğrençlikler gereklidir,çünkü bunlar gübrenin kara toprağa dönüşmesi gibi zamanla faydalı bir şeye dönüşür.
Kökeninde pislik barındırmayan iyi bir şey dünya üzerinde bugüne kadar görülmemiştir.