bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. Insan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız. "
"Fakat sonuçta düşüncelerin de , ne kadar herhangi bir özden yoksunmuş gibi görünürlerse görünsünler , bir destek noktasına ihtiyaçarı vardır, aksi takdirde dönmeye ve anlamsız bir biçimde kendi etraflarında çember çizmeye başlarlar ; onlar da hiçliğe dayanamazlar.İnsan bir şey
" Bizi tek başımıza bırakın, elimizden kitapları alın o saat şaşkına döner, ne yana gideceğimizi, kimden yana çıkacağımızı, kimi sevip , kimden nefret edeceğimizi bilemeyiz."