Ruşen Yaşar
@Rusn
Okumak iptiladır ,müptelalara selam olsun
Şu anda okuduğu kitaplar
Gördüğü her beyaz arabayı devlet sanan ve sırf bu yüzden anacaddelerde yürümeye korkan nesiller yetişti bu ülkede.İnsan gibi nasıl yaşanır tasavvur bile edemedik .Aşık suratlı çocuklar,gençler yarattılar bizlerden.Daha ciddi meselelerimiz vardı çünkü.Onlar her gecemizi ihtilal renklerine boyadıkça,biz her gece devrim düşleri gördük.
Bizimde payımıza direnmek düştü.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsan çoğu zaman kendisine duygusal veya psikolojik şiddet uygulayan insana doğru çekiliyordu.Yalnızlıktan mı,nevrotiklikten mi kaynaklanıyordu bu ?
Neden ?
Suskun kadınlar,yorgun erkekler,şaşkın çocuklar,yalnızlık.
Sararmış bir yalnızlık...
İnsanı bir başkasına bağımlı kılan,yalnızlıklarıydı.
Hafızası karşısında neden aciz bir varlıktır ki insan ?