Bütünüyle unutulmaya kiminse gücü yetmiyor.Bir duvarda iki satır yazı,bir albümde soluk bir resim,bir Selimin ölümü bana hepsinden acı geliyor,bir de bütünüyle unutulmak gibi acıklı bir oyuna kimsenin yüreği dayanamıyor.
Kelimeler,Yalnızlığı unutturdu ve Yalnızlık,Kelimeyle birlikde yaşadı insanın içinde.Kelimeler, Yalnızlığı anlattı ve Yalnızlığın içinde eriyip kayboldu.Yalnız Kelimeler acıyı dindirdi ve Kelimeler insanın aklına geldikçe,Yalnızlık büyüdü ve dayanılmaz oldu.
Insan kendini beğenmeden yaşayamaz.Kendini beğenirse,diğer insanlar onun heyatını cehenneme çevirmeye çalışırlar.Bunun için,insan hem kendini beğenmeli,hem de beğenmemelidir.