Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişti Veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.
Sen düşünme korkağısın, küçük adam, çünkü doğru dürüst düşünmek güçlü beden duyumsamalarıyla birlikte ortaya çıkar, oysa sen bedeninden korkuyorsun, küçük adam.Birçok büyük adam sana seslendi:Kendi aslına dön! İç sesini dinle, hakiki duygularını izle.Sevgiyi yücelt!Sense sağırdın, çünkü bu sözlerin anlamını ve duygusunu yitirdin.Uzak çöllerde yankılanıp sönüyorlar ve sana tek başına seslenenler, senin korkunç ıssızlığında alaz alaz yanıyorlar, küçük adam.
Anlıyor musun şimdi, mutluluk niçin senden kaçıyor?Onun için çaba harcamak ve onu hak etmek gerekiyor!Sen ama mutluluğu yalnızca tıkınmak istersin, bu yüzden senden kaçıyor, çünkü senin tarafından tıkınılmak istemiyor.