Hayatımın durduğu zamanlar oldu,küçücük taşlara takılıp tökezlediğim zamanlar.
Müziklerin,seslerin kafamın içindeki düşünceleri susturamadığı zamanlar.
Güçlü bildiğim yanımın yaşanmışlıklara yenik düştüğü zamanlar oldu,
Düşüncelerim susmadı,hislerim beni yine şaşırtmadı,sana yenik düştüm.
İçimdeki çocuğun masumiyetini kaybettiği zamanlar oldu,
Aynanın karşısında defalarca kendimle yüzleştiğim zamanlar oldu.
Aklımla kalbimin soğuk savaşın bitmeyecekmiş gibi sürdüğü zamanlar oldu,
Ne kalbimde dinmeyen ızdırabım bitti,ne de aklımda ki ölümsüz düşüncelerim,
Yalanlarımda,yaralarımda susturmadı.
Avuttum yinede kendimi,
Boş boş baktığım duvarların hepsine çiçek açtırdım bir gün,
Gülücüklerim toprak oldu,gözyaşlarım toprağı sulayan birer damla.
Sonra yine bir gece,donuk aklımla,gözlerimin içindeki ürkek korkuyla,titreten ellerimde sigaram kaldı benden geriye.
RAEİ