Kaderim yalpalayan yıldızların altında, tenha bir sokak.
Toplu mezarlar gibi ruhum.
Delirmiş zamanın putu olmuştu sözde hürriyet,
Benim için ise esaret.
Demek artık uzaktan izleyecektim ha!
Hayran olduğum, sadakatle bağlandığım, üzerine titrediğimiz, zaman zaman oyunlarına akıl erdiremediğim kimi zaman ise eleştirdiğim Hünkârım ile hasbihal edemeyecektim ha!
Neyle suçlandığımı bilmediğim, elle tutulur bir sebebin dahi gösterilmediği düşmanca bir istekle evim, yurdum gibi gördüğüm Sultanımdan tart edilmiştim ha!
İnanamıyordum.